Stikstof in de paardenhouderij: aandachtspunten voor ondernemers

In dit artikel:

Tijdens een webinar van de FNRS legde dr. Inga Wolframm, lector Duurzame Paardenhouderij en Paardensport aan Hogeschool Van Hall Larenstein, uit welke gevolgen de stikstof- en mestregels hebben voor paardenhouders. Daarbij benadrukte zij dat de verplichtingen per bedrijf verschillen en niet alleen afhangen van het aantal paarden.

Een belangrijk onderscheid is dat tussen de milieuvergunning en de natuurvergunning. De milieuvergunning valt onder de omgevingsvergunning milieu en gaat onder meer over geur, luchtkwaliteit, veiligheid, dierenhuisvesting en mestopslag. Ook de afstand tussen stallen en woningen kan hierbij van belang zijn. Meestal is de gemeente hiervoor het bevoegd gezag. De natuurvergunning, officieel de omgevingsvergunning voor een Natura 2000-activiteit, richt zich vooral op stikstofdepositie en andere mogelijke verstoring van Natura 2000-gebieden. Hiervoor is doorgaans de provincie verantwoordelijk.

Daarnaast moeten paardenhouders rekening houden met de Meststoffenwet. Die regelt onder meer de productie, opslag en afzet van mest en kan ook voor particuliere houders gelden. Een mestboekhouding kan verplicht zijn. Daarbij tellen onder andere het aantal paarden en pony’s, de forfaitair berekende productie van stikstof en fosfaat, de beschikbare landbouwgrond en de afvoer of verwerking van mest mee.

Paardenbedrijven hoeven niet volledig grondgebonden te zijn. Als er meer mest wordt geproduceerd dan op de eigen grond kan worden gebruikt, kan afvoer uitkomst bieden. De ondernemer moet dan wel kunnen aantonen dat de mest volgens de wettelijke regels wordt afgevoerd en de administratie op orde is.

De belangrijkste aanbeveling is om vóór een uitbreiding, verbouwing, nieuwe stal of andere bedrijfswijziging na te gaan welke regels en vergunningen gelden. Een wijziging die geen problemen oplevert voor huisvesting of veiligheid kan alsnog gevolgen hebben voor stikstofdepositie. Omdat regelgeving regelmatig verandert en de situatie per bedrijf verschilt, adviseert de FNRS tijdig contact op te nemen met gemeente en provincie en zo nodig een specialist in te schakelen.