Eugène Reesink: 'Succes in de dressuur wordt voor een groot gedeelte bepaald door de ruiter'
In dit artikel:
Eugène Reesink komt in de CHIO Rotterdam-serie "zonder eigenaren geen hippische topsport" naar voren als een betrokken paardenhandelaar-eigenaar met duidelijke ambities en een praktijkgerichte achtergrond. Al van jongs af aan gefascineerd door paarden — en met weinig liefde voor school — begon hij als veertienjarige vakantiewerk bij fokkers en ontwikkelde hij zich tot handelaar in alle disciplines. Ruiter en handel vonden elkaar uiteindelijk in zijn leven: hij trouwde in 1988 met een klantcontact en schakelde geleidelijk meer richting dressuur omdat jonge dressuurpaarden makkelijker verhandeld werden dan jonge springpaarden.
Reesink benadrukt dat veel van het succes van een paard afhangt van de ruiter. Door de jaren heeft hij met sterke ruiters samengewerkt, zoals Leida Strijk, Hans Peter Minderhoud en Jessica Lynn Thomas. Sinds 2020 koos zijn team bewust voor een eigen dekstation met vaste ruiters: Dinja (die vanaf eind 2020 op de accommodatie in Uden begon) en later Kim Alting. Die vaste combinatie van hoogwaardige hengsten (o.a. McLaren, Mauro Turfhorst, Frankie Lee en Red Viper) en twee stabiele ruiters maakte het mogelijk paarden langer in eigen beheer te houden in plaats van ze al op vijf- of zesjarige leeftijd te verkopen. Reesink schetst praktische, kwalitatieve stallen zonder overbodige luxe maar met aandacht voor de juiste omstandigheden.
Reesink heeft een lange band met het CHIO Rotterdam (hij bezocht het voor het eerst in 1980) en waardeert vooral de sfeer en locatie rond het Kralingse Bos. Dit jaar verwacht hij opnieuw aanwezig te zijn, onder meer om Dinja en Dominique Filion (die hun paard The Boss rijdt) te volgen. Hij hoopt dat zijn stal vertegenwoordigd is op het WK Dressuur in Aken en droomt — samen met mede-eigenaren zoals familie Koele van Stoeterij Turfhorst — van deelname aan de Olympische Spelen 2028, maar benadrukt dat handelaren altijd een moeilijke afweging hebben tussen verkopen en paarden lang houden.
Voorlopig zijn toppaarden als McLaren, Mauro Turfhorst en Red Viper niet te koop om het dekstation intact te houden; te vroeg verkopen zou de opgebouwde continuïteit en de binding met ruiters kunnen ondermijnen. Zijn meest gekoesterde moment sinds de samenwerking met Dinja blijft haar topprestatie in Aken met de jonge Vita di Lusso, een resultaat dat hem letterlijk kippenvel gaf.