Blog Dirk Willem Rosie (2): De hele fokkerij is het erover eens, er moet nu actie komen
In dit artikel:
De internationale paardensport kampt volgens columnist Dirk Willem Rosie met een onevenwichtig financieel model: ruiters, eigenaren en handelaren verdienen steeds grotere bedragen, terwijl de fokkers die jaren eerder de toppaarden voortbrachten daar nauwelijks van profiteren. Rosie geeft het voorbeeld van springpaard Greya, dat in 12 maanden circa 1,5 miljoen euro opleverde zonder deel te nemen aan de Global Champions Tour, en stelt dat dergelijke inkomsten grotendeels langs de fokkers heen gaan doordat er geen structurele vergoeding naar hen terugvloeit.
Als oplossing pleit hij — ondersteund door een groeiend blok stamboeken en fokkerijorganisaties — voor internationale fokkerspremies: een systeem waarbij een deel van het prijzengeld op topniveau wordt gereserveerd voor de fokkers van succesvolle paarden. SWB, Selle Français, BWP, FN en KWPN tonen zich positief; zij zien met premies een manier om de bijdrage van fokkers voor genetische selectie en kweekarbeid te erkennen en om investeringen in duurzame fokprogramma’s te stimuleren. In Frankrijk bestaan al nationale voorbeelden van dergelijke stimulansen voor jongepaardencompetities en hengstengebruik.
De WBFSH, als internationale spreekbuis van de fokkerij, erkent eerdere pogingen (onder meer een overleg in 2018) maar wijst op gebrek aan steun van de FEI, organisatoren en eigenaren als belangrijkste belemmering. Voorzitter Jan Pedersen meldt dat het onderwerp opnieuw op de agenda van een FEI-bijeenkomst staat op 17 juni, maar dat financiering — vermoedelijk via een percentage van het prijzengeld — tot nu toe moeilijk realiseerbaar bleek.
Rosie waarschuwt dat ruiters en organisatoren zich niet langer kunnen verschuilen achter het argument dat fokken een “hobby” is: zonder fokkers geen paarden en dus weinig te rijden of te organiseren. Zonder structurele erkenning en financiële prikkels bestaat het risico dat fokkers minder investeren, wat op langere termijn de kwaliteit en beschikbaarheid van topsportpaarden schaadt.
Deze bijdrage van Rosie is de tweede in een serie blogs waarin hij pleit voor bredere erkenning van fokkers. Belangrijke knelpunten blijven financiering van premies en het bereiken van consensus tussen sportbestuurders, organisatoren en eigenaren om bestaande winststromen te delen met de fokkerij.