Aniek Verploegh: 'Paardrijden betekent veel voor me, het is veel meer dan een sport'

In dit artikel:

Het KNHS Talententeam 2026 — een groep van twaalf veelbelovende ruiters en amazones (18–25 jaar) uit de olympische disciplines en para-dressuur met als doel door te groeien naar TeamNL — is recent gepresenteerd. Para-dressuuramazone Aniek Verploegh (23) uit Rotterdam maakt haar debuut in dat team en sprak bij het CHIO Rotterdam over haar achtergrond, dagelijkse leven, paard en ambities.

Verploegh studeert Farmacie aan de Universiteit Utrecht en wil zich op dieren richten om de dierengeneesmiddelenkunde te verbeteren. Ze groeide op met een hersenbeschadiging door zuurstoftekort, waardoor ze een spastische romp en benen heeft; paardrijden begon ze al op tweeënhalfjarige leeftijd door de stimulans van haar moeder, die als fysiotherapeut werkzaam was. De sport groeide uit van recreatie naar topsport nadat ze bij stal en trainer Kirsten Teeuwen terechtkwam. Teeuwen begeleidt haar niet alleen technisch, maar ondersteunt ook in de omgang met het paard en rijdt Corneille regelmatig voor zodat Aniek het paard makkelijker kan rijden.

Corneille is een 15‑jarige vosruin van 1,69 m die volgens Verploegh een vlak en stabiel gangbeeld heeft. Omdat Aniek veel met stemhulpen werkt — zij kan nauwelijks beenhulpen geven — is het temperament en de werkwilligheid van Corneille cruciaal; hij zoekt actief naar wat ze bedoelt en maakt het mogelijk dat Aniek op topniveau presteert. Het tweetal traint intensief: Aniek reist vaak 45 minuten en meerdere keren per week naar Kirsten, die tegenwoordig in België woont.

Voor Aniek is paardrijden meer dan sport: fysiek vervangt het sinds intensivering veel van haar fysiotherapie, doordat de bewegingen van het paard haar lichaam mobiliseren; ook mentaal ervaart ze duidelijke winst: minder stress en een betere gemoedstoestand. Haar interesse in topsport groeide na een bezoek aan het CHIO in 2019 en later optredens op dezelfde locatie voelden vorig jaar al als een ‘thuiswedstrijd’.

Tactisch richt Verploegh zich op het Wereldkampioenschap in Aken, al acht ze dat mogelijk te vroeg; haar groter doel is deelname aan de Paralympische Spelen van 2028 in Los Angeles. Ze erkent dat Nederland zeer sterke concurrentie heeft: met haar huidige scores zou ze in sommige landen al in het team zitten, maar in Nederland moet ze nog progressie boeken. Haar voorbeelden zijn para‑topper Rixt van der Horst en haar trainster Kirsten Teeuwen; Joyce Heuitink noemt ze als iemand die haar de paradressuursport binnenleidde.

Aniek benadrukt het belang van paardenwelzijn in de para‑dressuur: harmonie staat voorop en strikte FEI‑regels rond hulpmiddelen en aanpassingen zijn volgens haar noodzakelijk. Ze vindt dat paradressuur qua welzijn een voorbeeldfunctie kan hebben voor de reguliere disciplines. Ze besluit met grote dankbaarheid richting Corneille en Kirsten, die volgens haar zowel sportief als voor haar fysieke en mentale stabiliteit onmisbaar zijn.